కట్టుబాటులో కవిత్వమా? సంకెళ్ళలో సంగీతమా?
===============================================

పూర్వం కవులకు చందస్సులూ,యతిప్రాసలు నియమనిబంధనులుగానిలిస్తే ఆధునికులకు సామాజిక
 స్పృహ కట్టుబాటై కొందరిని శ్రంఖలా బద్ధులను గావించింది.

ఫలితంగా ఆనాటి శ్రీ శ్రీలాంటి కవులకు కార్బన్ పేపర్లలా కొందరు కవితలు వెలువడి ఒకరకంగా మూసదారిలో నడిచాయనే చెప్పుకోవచ్చు.
నిరంకుశంగా వుండవలసిన కవిని నియమ బద్ధం గావించడమంటే
సంగీత కారుణ్ణి సంకెళ్ళలో బంధించి కచ్చేరీ చేయమనడం 
లాంటిదే. ఇక ఆ గాయకుడికి ఏం స్వేచ్చ లభిస్తుంది?
అలాగే క్రాతదర్శిగా రూపొందవలసిన కవికుమారుడిని కట్తుబాట్లలో కట్తిపడేస్తే కవి ఎంత స్వతంత్రంగా కవిత్వం రాసి వినిపించగలుగుతాడు.

స్పందన కళాకారుడికి సహజసిద్ధంగా కలుగుతుంది.
ఇతరుల బలవంతం వల్లవచ్చే స్పందన అభినందనలందుకునే స్థాయిలో కవితను రూపొందకుండా అడ్డుపడుతుండి.కేటలాగుకవిత్వానికీఅదరణ లభిస్తుందా?

ప్రతి హృదయాన్నీ రంజింపజేసే కవితలు వెలువడాలంటే
కవిని నియంత్రణలకు దూరంగా తన కవితారచన చేసుకునే
వీలు కలిగించాలి.అప్పుడే విశ్వ శ్రేయోదాయకమైన కవితలు వెలువడె వీలు యేర్పడుతుంది.తన కవితా సృష్టినీ, దృష్టినీ ఏకాగ్రతతో లగ్నం చేసుకునే వీలు యేర్పడుతుంది.అప్పుడే కవికూడా కారణజన్ముడన్న మాటకు సోదాహరణంగా నిలబడగలుగుతాడు.
====================================================